CAPUT XXXII. Dei cum laude invocatio. Quod Deum laudare deceat.

Deus summa et vera beatitudo, a quo, per quem, et in quo beata sunt omnia quaecumque beata sunt. Deus vera et summa vita, a quo, per quem, et in quo vivunt omnia quaecumque vere et beate vivunt; Deus bonum et pulchrum, a quo, per quem, et in quo bona et pulchra sunt omnia, quaecumque bona et pulchra sunt; Deus cujus nos fides excitat, spes erigit, charitas jungit; Deus qui peti te jubes, et inveniri facis, et pulsantibus aperis; Deus a quo averti cadere est, ad quem converti consurgere est, in quo manere consistere est; Deus quem nemo amittit nisi deceptus, nemo quaerit nisi admonitus, nemo invenit nisi purgatus; Deus quem nosse vivere est, cui servire regnare est, quem laudare salus et gaudium animae est: te labiis et corde omnique qua valeo virtute laudo, benedico atque adoro, tuaeque clementiae et bonitati pro universis beneficiis tuis gratias refero, et hymnum gloriae tuae cano, Sanctus, sanctus, sanctus. Te invoco, o beata Trinitas, ut venias in me, et templum me facias dignum gloriae tuae. Rogo Patrem per Filium, rogo Filium per Patrem, rogo Spiritum sanctum per Patrem et Filium, ut et omnia vitia elongentur a me, et omnes sanctae virtutes plantentur in me. Deus immense, a quo omnia, per quem omnia, in quo omnia facta sunt, visibilia et invisibilia; qui opera tua extra circumdas, et intra reples, supra tegis, et infra fers; - custodi me opus manuum tuarum in te sperantem, in tua solummodo misericordia confidentem custodi me, quaeso, hic et ubique, nunc et semper, intus et foris, ante et retro, supra et infra, et circumcirca, ita ut nullus in me pateat locus insidiis inimicorum. Tu es Deus omnipotens, custos et protector omnium in te sperantium, sine quo nemo est tutus, nemo de periculis liberatus. Tu es Deus, et non est alius praeter te, neque in coelo sursum, neque in terra deorsum, qui facis magna et mirabilia et inscrutabilia, quorum non est numerus.