|
Quaerendum est, si Adam factus, corpus immortale
habuit, an mortale?
Deus hominem fecit, qui quamdiu non peccaret, immortalitate vigeret:
ut ipse sibi auctor esset aut ad vitam, aut ad mortem; ut custodiens
se a peccato, labore suo gauderet, esse se immortalem; negligens vero
factus, ipse sibi imputaret, quia coeperat esse mortalis. Quamdiu
enim in Creatoris lege duravit, dignus fuit edere de arbore vitae, ut
mori non posset. Nec enim corpus tale erat, quod dissolvi impossibile
videretur; sed gustus arboris vitae corruptionem corporis inhibebat.
Denique etiam post peccatum potuit indissolubilis manere, si modo
permissum esset illi edere de arbore vitae. Nam quomodo immortale
corpus habebat, quod cibo sustentabatur? Immortalis enim non eget
esca neque potu. Cibus enim vires praestabat, vitae autem arbor
medicinae modo corruptionem omnem prohibebat. Sic enim homini erat
quasi inexpugnabilis murus.
|
|