|
Utquid Joseph post prophetiam adjurat filios Israel,
ut cum a Deo liberarentur, cineres ejus de Aegypto transferrent
(Gen. L, 24)?
Non otiose illud mandasse Joseph filiis Israel, in absoluto est.
Qui enim prophetare potuit, non improvide locutus esse credendus est.
Cum enim esset in Dei Creatoris devotione propensior, sciens autem
ab Aegyptiis se coli causa administrationis, qua in magna egestate
Aegyptum gubernavit; post exitum suum errorem petivit auferri: certus
vanitatem vulgi mortuos magis ut deos venerari quam vivos, ne ei
deferretur debitus Creatori honor. Hic ergo ostendit se liberum
fuisse a vana superstitione Aegyptiorum, quando ne ad Dei injuriam
proficeret, cineres suos transferri mandavit. Quod quidem et
Apostolos invenimus secutos. Paulus enim et Barnabas cum sacrificari
sibi velle vidissent, scientes hoc exosum Deo, sciderunt vestimenta
sua dicentes, Quid facitis? et nos homines sumus vobis similes: et
sic compescuerunt turbas (Act. XIV, 10-17).
|
|