|
In Proverbiis, Justus, ait, accusator est sui in
primordio sermonis (Prov. XVIII, 17): quomodo justus, si
peccator?
Omnis veritas justitia est. Quia ergo confitetur quod est, justus
est: veritatem enim loquitur; peccatores autem vindicantes sua
delicta, justificari non possunt. Unde hujusmodi digne justus
dicitur, quia pronuntians peccatum suum, remitti sibi utique
postulat, misericordiam Dei implorans. Scit enim dictum in Lege,
Confitere peccata tua, ut justificeris (Isai. XLIII, 26).
Quid est autem, in primordio sermonis confiteri; nisi non coactum
fateri, sed voluntarium? Quis enim etiam timens Deum, sine peccato
est; cum et in cogitatione admisceantur delicta, et aliquoties
peccemus inviti? Potest tamen et de eo dici vel sentiri, qui
catechumenus dicitur, ut accedens ad fidem justificetur. Cum enim
petit immutari se, sine dubio peccatorem se confitetur ut
justificetur.
|
|