QUAESTIO XXXV

Qua ratione David Saül, postquam Deus ab eo recessit, christum Domini vocat, et honorem defert ei (I Reg. XXVI, 16, 18, sqq.)?

Non nescius David divinam esse traditionem in officio ordinis regalis, idcirco Saül in eadem adhuc traditione positum honorificat, ne Deo injuriam facere videretur, qui his ordinibus honorem decrevit. Dei enim imaginem habet rex, sicut et episcopus Christi. Quamdiu ergo in ea traditione est, honorandus est, si non propter se, vel propter ordinem. Unde Apostolus inquit, Potestatibus sublimioribus subditi estote. Non est potestas nisi a Deo: quae enim sunt, a Deo ordinatae sunt (Rom. XIII, 1). Hinc est ut gentilem, in potestate tamen positum, honorificemus, licet ipse indignus sit, qui Dei ordinem tenens gratias agit diabolo. Potestas enim exigit, quia meretur honorem. Nam ideo Pharaoni futurae famis somnium revelatum est (Gen. XLI, 1-37): et Nabuchodonosor aliis secum assistentibus solus filium Dei vidit in camino ignis (Dan. III, 92), non utique merito suo, qui in idolo se adorari voluit, se merito ordinis regalis.