|
Dominus certe inimicos nos diabolo fieri praecepit:
quid ergo est ut in Evangelio dicat, Esto consentiens adversario tuo
cito (Ibid. V, 25)? Quis est hominis adversarius, nisi
diabolus?
Nulli dubium est diabolum esse hominis inimicum, maxime fidelis.
Vehementiora enim tela sua contra Dei servos exacuit. Sicut ergo
iste bonorum inimicus est, ita et lex malis adversa est. Quis enim
contemnenti se non adversetur? Dominus ergo peccatorem alloquitur, ut
consentiat mandatis quae illum inobedientem condemnant, ut subjiciat se
voluntati eorum, et fiat ex inimico amicus. Quia et contemptor legis
inimicus est ejus: voluntati enim ejus resistit. Ideoque hortatur
Dominus peccatorem, ut bene agendo reconciliet sibi legem, ne in die
judicii accuset eum apud judicem, et condemnatus poenas det spretae
legis: Omni etenim, inquit, qui male vult agere, disciplina
Dominica inimica videtur: cui nisi consenserit, mittetur in
gehennam, diabolo, qui vere inimicus humani generis est,
praeparatam.
|
|
