|
Quomodo intelligatur, quod dicenti Mariae ad angelum,
Et unde hoc sciam, quia virum non cognosco? respondit Gabriel
angelus, Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi
obumbrabit tibi (Luc. I, 34, 35)?
Ambigenti Mariae de conceptu, possibilitatem angelus praedicat,
dicens, Spiritus sanctus superveniet in te; hoc est, Ne dubites,
quia virum nescis: quod enim dixi quia concipies, Spiritus sanctus
superveniens in te, operabitur ut concipias sine viro. Et virtus
Altissimi, inquit, obumbrabit tibi. Altissimi virtus sine dubio
Christus est: hoc enim ad ipsius personam pertinet. Superveniens
ergo Spiritus sanctus in Virginem, sanctificavit eam opere suo
efficiens corpus sanctum ex ea, in quo Virtus quae dicitur Dei
Filius, nasceretur. Cujus obumbratio in Virginem haec est, ut de
immensitate divinitatis aliquid esset in utero Virginis, quantum
posset capere natura humana, quod quasi ex splendore obumbratio
diceretur, virtus Dei esset ; quae Dei virtus, necnon et Deus.
Nihil enim de Deo est, quod non dicatur Deus. Nam hoc corporeum
est, ut sit in carne aliquid et caro dici non possit, ut pili, et
ossa, et nervi et caetera.
Ambigenti Mariae de conceptu, etc. Virtus Altissimi sine dubio
Christus est. Ad ipsius enim personam pertinet dictum hoc; signum
enim Filii Dei, hoc est cum dicitur, Virtus Dei. Juxta
divinitatem vero et Pater virtus est, et sanctus Spiritus virtus
est, et trium horum una virtus, quia una substantia est. Spiritus
sanctus ergo carnem ex Virgine fecit Salvatori: virtus Altissimi
autem, id est Christus, obumbravit eam veniens in carnem factam a
Spiritu, ut in corpore et anima lateret Filii virtus. Latere autem
ejus, est ad tempus non intelligi. Obumbratio autem quid penitus
intelligatur, considerandum est. Vis autem hujus verbi si
exprimatur, obumbratio virtutis Dei, impetitio aliqua intelligitur,
ut dum obumbratur corpus, aliquid sumere ex Dei virtute dignoscitur.
Hoc autem aliquid totum est, quia non potest partiri divinitas.
Sequitur itaque, Propterea et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur
Filius Dei. Quod enim de Spiritu sancto natum est, in se habens
obumbrationem virtutis Dei, quae est Filius Dei, sine dubio sanctum
natum est, id est corpus Filii Dei. Sancti enim corpus sanctum
est. Sanctus ergo Filius Dei in sancto corpore natus est. Sic
etenim de carne Christi dixit David, Non dabis sanctum tuum videre
corruptionem (Psal. XVII, 9): ut in corpore sancto ipse
significetur.
|
|
