|
Si diabolus ipse est satanas, quid est ut inter caetera
dicat ad Judaeos Salvator, Vos de patre diabolo estis, et
concupiscentias patris vestri vultis facere. Ille homicida fuit ab
initio, et in veritate non stetit; quia veritas non est in eo: cum
loquitur mendacium, ex suis propriis loquitur; quia mendax est sicut
et pater ejus (Joan. VIII, 44)?
Diabolus non speciale nomen est, sed commune cum caeteris. In
quocumque enim opera diaboli fuerint inventa, sine dubio diabolus
appellandus est. Operis enim nomen est, non naturae. Itaque hoc in
loco patrem Judaeorum Cain significat, cujus imitatores volentes esse
Judaei, Salvatorem peremerunt. Hinc dicit eum, quia se parricidio
maculavit, et reum fecit mortis, in veritate non stetisse. Ab ipso
enim forma data est fratricidii. Istum ipsum dicit, cum loquitur
mendacium, de suis propriis loqui, ut ostenderet unumquemque nonnisi
propria voluntate peccare. Sed quia imitator diaboli est, adjecit,
Quia mendax est, sicut et pater ejus. Hic enim ut primum hominem
morte condemnaret, simulavit se nescisse quid praeceptum fuisset ei a
Deo. Sic et Cain interrogatus finxit se nescire, ubi esset frater
suus Abel, quem occiderat (Gen. IV, 9). Hoc ergo in loco
diabolum Cain esse dixit; patrem autem ejus diabolum, cujus opera
secutus est. Diaboli enim filius, diabolus est. Sed diabolus ille
qui est satanas, patrem in malitia sua nullum habet. Ipse enim sibi
in malo auctor est. Prior enim ipse peccavit, ac per hoc quicumque
imitati illum fuerint, filii ejus dicentur, et ille pater eorum.
Etenim nos in fide patrem Abraham habemus, quia prior ipse credidit
Deo: ac per hoc nomine ejus censemur. Fideles enim dicimur sicut et
ille.
|
|
