|
Quaerendum est, si Judas Scariotes proditor
Domini, ante passionem Salvatoris laqueo vitam finivit.
Tradito Salvatore, et illucescente parasceve, omnes principes
sacerdotum et Scribae et seniores convenerunt in domum Caiphae
pontificis, quo perducendum sciebant esse Jesum, ut audirent eum.
Hoc Matthaeus et Marcus evangelistae testantur, et nullum ex his
ante perfectum impium opus a domo praesidis abscessisse, quippe cum
omnis instantia eorum et devotio ad agendum Pascha mors esset
Salvatoris. Occupatis ergo eis ad necem Domini a mane usque ad horam
nonam, quo modo Judas eis retulisse pretium sanguinis, quod
acceperat, ante crucem Domini probatur, et dixisse illis in templo,
Peccavi, quod tradiderim sanguinem justum (Matth. XXVII,
1-5)? cum constet utique omnes principes et seniores ante passionem
Domini non fuisse in templo. Quippe cum etiam in cruce posito
insultarent ei (Ibid., 41). Non enim inde potest probari, quia
ante passionem relatum est, cum sint multa, quae cum ante facta
probentur, novissima ordinantur: et iterum, quando locus admittit,
ut quod post factum est, anteponatur. Nam manifestum utique est
quinquagesimum psalmum anteriorem esse quam tertium. Sic ergo
aliquando evenit, ut anticipentur quae posteriora sunt. Unde et
Maria cum post resurrectionem fratris sui Lazari, ante sex dies
Paschae in coena unguento pedes Domini unxisse probetur, propter
significationem ejus anticipatum est ab evangelista, dicente inter
caetera, Maria autem erat, inquit, quae unxit Dominum unguento
(Joan. XI, 2). Hoc refert antequam Lazarus moreretur: quod
nisi postea factum inveniremus, nesciremus quo tempore factum esset.
Sed ne forte post nonam horam factum sit, ut videns impius et
crudelissimus Judas occisum Salvatorem, et ob hoc velum templi
scissum, terram tremuisse, saxa fissa, elementa conterrita, ipso
metu correptus doluerit, non nescius justum se tradidisse, in cujus
passione sic indignatus sit judex Deus. Sed et post horam nonam
occupati erant, sicut aestimo, seniores et principes sacerdotum.
Vespere enim eadem die Pascha acturi erant; sabbato autem nummos
portare non licebat secundum Legem: ac per hoc improbabile est apud
me, quo die, imo quo tempore laqueo vitam finierit Judas Scariotes.
|
|
