|
Quid est ut cum prius Joannes Baptista testimonium
perhibuerit Salvatori, postea dubitaverit dicens per discipulos: Tu
es qui venturus es, an alium exspectamus (Matth. XI, 3-10)?
Qui Joannem putant dubitasse, detrahunt Salvatori Aut enim illum
recte asserunt dubitasse, aut certe imperitiae arguunt Salvatorem;
quia sicut putant, male de se sentientem laudavit. Sed quia falli
Salvatorem impossibile est, recte laudatus ab eo Joannes est. Si
recte laudatus est, non dubitavit. Ipso enim tempore quo misit ad
Jesum Joannes de carcere discipulos suos, dicens: Tu es qui
venturus es, an alium exspectamus? tunc Jesus respondit discipulis
ejus dicens: Ite, dicite Joanni quae videtis et auditis. Caeci
vident, surdi audiunt, leprosi mundantur, claudi ambulant, mortui
resurgunt, et beatus ille qui non fuerit scandalizatus in me.
Abeuntibus autem nuntiis Joannis, coepit Jesus dicere ad turbas de
Joanne Baptista: Quid existis in desertum videre? arundinem vento
moveri, aut hominem mollibus vestibus indutum? Ecce qui mollibus
vestiuntur, in domibus regum sunt. Sed quid existis videre?
prophetam? Dico vobis quoniam plus quam prophetam. Hic est de quo
scriptum est, Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, qui
praeparet viam tuam. Tunc publicani laudaverunt Deum, baptizati
baptismo Joannis. Quanta autem laus data Joanni est, ut plus
diceretur esse quam propheta, et beatum vocat Salvator eum qui non
scandalizatur in se? quomodo laudatur Joannes qui dubitando
scandalizatus est? Sed non utique dubitavit. Laus enim beatum illum
probat, quia non est scandalizatus. Nam et Salvator idcirco ipso
tempore in laudem Joannis prorupit, ut ostenderet sensum Joannis esse
liberum a discipulorum ejus dubitatione. Joannes enim volens mirantes
discipulos suos corroborare in fide Salvatoris, sciens exitum sibi
imminere, ea quae de ipso dicebat, ore ejus voluit confirmari: ideo
ut testis verus sit, testimonium potioris implorat, ut eorum concordia
omnis ambiguitas auferretur. Hoc commentum Joannis est, ut dubios
suis quasi verbis mitteret, ut eadem audientes a Salvatore quae
audierant a Joanne, firmarentur, scientes idonei procuratoris et
Domini coelestis testimonium in dubium vocari non posse. Idcirco et
Salvator quasi Joanni respondit, ut inter Joannem interrogantem et
Salvatorem respondentem discerent veritatem.
|
|
