|
Cum Salvator dicat, Ego pro eis rogo, quos mihi
dedisti; non pro mundo rogo (Joan. XVII, 9); Joannes
apostolus contra, Habemus, inquit, advocatum apud Patrem,
deprecatorem pro peccatis nostris, et non solum pro nostris, sed pro
universo mundo (I Joan. II, 1, 2): hoc contrarium videtur.
Quamvis non longe discrepet sensus, tamen aliud est quod dicit
Salvator, et aliud quod affirmat apostolus Joannes. Nam Salvator
rogat pro discipulis, ut a mali infestatione tuti praestentur: denique
sic dicit: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a
malo. Apostolus autem Joannes aliud genus precationis inducit: ait
namque: Habemus advocatum, qui postulat pro peccatis nostris, et
totius mundi. Pro Christianis ergo duplici genere postulatur; quia
et pro peccatis illorum oratur, et ut tuti a diaboli infestatione
praestentur. Pro his autem qui non credunt, haec sola deprecatio
est, ut cum pro peccatis suis et perfidia plecti mererentur, bonitas
et patientia exspectet illos, si forte velint corrigi. Non enim
postulatur ut ignoscantur illis peccata diffidentibus, sed ut
dilationem accipiant longam, ut si se emendaverint, dimittantur illis
delicta. Hoc ergo postulat pro illis Salvator, quod diximus.
|
|
