QUAESTIO III

Vetus Lex Deum jurasse allegat: sic enim dicit, Per memetipsum juravi, dicit Dominus (Gen. XXII, 16). Salvator autem jurare prohibuit (Matth. V, 34): quomodo non destruxit vetera?

Antequam notitia Dei esset in terris, non aliter oportuit provocare homines ad spem inauditam, quam jurejurando promissio illis fieret, ab eo utique quem non, ut dignum erat, sciebant. At ubi autem coepit sciri, non utique jurare oportuit, quem mentiri fas non esset arbitrari. Ideo ergo Dominus nec servos jam jurare praecepit, sed tales se instituere, ut sermonibus illorum fides habeatur. Sacramentum enim jurisjurandi aut perfidia exegit, aut fallacia inconstantis; ut quia fallere homines solent, timore forte Dei revereantur: aut certe satis erit, et qui fallitur, quia ex hoc offensam acquirit.