|
I. Quod Zacharias audit ab angelo, Exaudita est oratio tua.
II. Quod de navicula docet turbas.
III. Quod ait leproso mundato, Vade, ostende te sacerdoti.
IV. De paralytico qui per tectum est ad eum depositus.
V. Quomodo duos patres habere potuerit Joseph.
VI. De septuaginta septem generationibus.
VII. De eo qui habebat dexteram manum aridam.
VIII. Quod ait, Mensuram bonam, confertam, et coagitatam, et
supereffluentem dabunt in sinum vestrum.
IX. Quod ait, Numquid potest caecus caecum ducere?
X. De illo qui fodit in altum et posuit fundamentum super petram.
XI. De pueris sedentibus in foro et ad invicem clamantibus.
XII. Quod ait, Nemo lucernam accendens operit eam vase, aut
subtus lectum ponit.
XIII. De illo in quo erat legio daemoniorum.
XIV. De Septuaginta duobus discipulis.
XV. Quod ait, Si quod in te est lumen tenebrae sunt, ipsae
tenebrae quantae sunt?
XVI. Quod ait, Nunc vos, Pharisaei, quod deforis est calicis,
et catini mundatis.
XVII. De digito Dei.
XVIII. De jejunio filiorum sponsi.
XIX. De illo qui descendens ab Jerusalem in Jericho incidit in latrones.
XX. Quod Martha excepit illum in domum suam, ubi Maria sedebat ad
pedes ejus.
XXI. De illo qui media nocte ab amico petit tres panes.
XXII. De pane et pisce et ovo.
XXIII. Quod ait, Tulistis clavem scientiae.
XXIV. Quod ait, nina plus est quam esca.
XXV. Quod ait, sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentis.
XXVI. De mensura trictici quam dat fidelis dispensator familiae.
XXVII. Quod ait, Cum videritis nubem orientem ab occasu.
XXVIII. Quod ait de statura corporis cui non possint aliquid addere.
XXIX. Quod ait, Nolite in sublime extolli.
XXX. De invitatis ad coenam.
XXXI. De sumptibus ad turrem aedificandam, et rege qui habet
viginti millia.
XXXII. De sale infatuato et ove perdita.
XXXIII. De duobus filiis quorum junior profectus est in regionem longinquam.
XXXIV. Quod ait, Facite vobis amicos de mammona iniquitatis.
XXXV. Quod ait, Si in alieno fideles non fuistis.
XXXVI. Quod ait, Nemo potest duobus dominis servire.
XXXVII. Quod ait, Regnum coelorum vim paritur.
XXXVIII. De divite ad cujus januam jacebat Lazarus ulcerosus.
XXXIX. Quod dixerunt discipuli Domino, Adauge nobis fidem.
XL. De decem leprosis.
XLI. De illo qui in tecto est, et vasa ejus in domo.
XLII. De illo qui in agro est, ut non redeat retro.
XLIII. De uxore Loth.
XLIV. De duobus in lecto et duabus molentibus et duobus in agro.
XLV. De judice iniquo quem vidua interpellabat.
XLVI. De homine nobili qui abiit in regionem longinquam accipere
sibi regnum.
XLVII. De camelo per foramen acus.
XLVIII. De caeco illuminato, cum propinquaret Jericho.
XLIX. De vita sanctorum, cum resurrexerint.
L. Quod ait, Orate ne intretis in tentationem.
LI. Quod scriptum est de Domino, Finxit se longius ire.
|
|
