|
Salem infatuatum, apostatam: Ovem perditam, omnes peccatores
dixit, qui per poenitentiam reconciliantur Deo. Quam humeris suis
portat, quia humiliando se tales erexit. Ideo autem illas nonaginta
novem dixit, quas reliquit in deserto, quia superbos significant,
tanquam solitudinem gerentes in animo, dum solos se videri volunt,
quibus ad perfectionem unitas deest. Cum enim quisque a vera unitate
divellitur, superbia divellitur: suae quippe potestatis esse cupiens,
non sequitur unum, quod Deus est. Ideoque et in nonaginta novem
ovibus et in novem drachmis ponit eorum significationem, qui de se
praesumentes peccatoribus ad salutem redeuntibus se praeponunt. Unum
enim deest ad novem ut decem sint, et ad nonaginta novem ut centum
sint. Et si per caeteros numeros hoc consideres. Nam et nongentis
nonaginta novem, unum deest ut mille sint, et ad novem millia nongento
nonagintas novem, unum deest ut decem millia sint. Variari ergo per
brevitatem et magnitudinem numeri possunt, quibus unum deest ut
perficiantur: ipsum vero unum sine varietate in se manens cum
accesserit perficit, cui deputat omnes per poenitentiam reconciliatos,
quae humilitate obtinetur.
|
|
