|
Quod ait fratribus suis
Joseph, Nesciebatis quia augurio auguratur homo qualis ego; de hoc
augurio etiam mandavit eis dicendum per hominem suum; quid sibi velit,
quaeri solet; an quia non serio, sed joco dictum est, ut exitus
docuit, non est habendum mendacium? Mendacia enim a mendacibus serio
aguntur, non joco: cum autem quae non sunt, tanquam joco dicuntur,
non deputantur mendacia. Sed magis movet quid sibi velit ista actio
Joseph, qua fratres suos, donec eis aperiret quis esset, toties
ludificavit, et tanta exspectatione suspendit: quod licet tanto sit
suavius cum legitur, quanto illis fit inopinatius cum quibus agitur,
tamen sapientiae illius gravitate, nisi magnum aliquid isto quasi ludo
significaretur, nec ab illo fieret, nec ea Scriptura contineretur,
in qua est tanta, sanctitatis auctoritas et prophetandorum tanta
intentio futurorum; quam modo exsequi exponendo non suscepimus, sed
admonere tantum voluimus, quid hic oporteat inquiri. Nam nec illud
vacare arbitror, quod non ait, auguror ego, sed auguratur homo qualis
ego. Quod si locutionis genus est, in Scripturae corpore simile
aliquid reperiendum est.
|
|
