|
Non negligenter considerandum puto,
tantam miseriam in hac perturbatione fratrum suorum quomodo Joseph
quamdiu voluit tenuit, et quanta voluit mora produxit: non eos utique
faciens calamitosos, quando tantae etiam ipsorum futurae laetitiae
exitum cogitabat; et totum hoc quod agebat, ut eorum gaudium
differretur, ad hoc agebat, ut eadem dilatione cumularetur: tanquam
non essent condignae passiones eorum in toto illo tempore quo
turbabantur, ad futuram gloriam exsultationis, quae in eis fuerat
revelanda, fratre cognito, quem a se perditum esse arbitrabantur.
|
|
