|
Videndum quomodo dicant
Scripturae, quod assidue dicunt de mortuis, Et appositus est ad
patres suos: vel, Appositus est ad populum suum. Ecce enim de
Jacob dicitur, jam quidem mortuo, sed nondum sepulto; et ad quem
populum apponatur, non in promptu est videre. Ex illo enim populus
prior nascitur, qui dictus est populus Israel: qui vero eum
praecesserunt, tam pauci justi nominantur, ut eos populum appellare
cunctemur. Nam si dictum esset, Appositus est ad patres suos, nulla
quaestio fieret. An forte populus est, non solum hominum sanctorum,
verum et Angelorum, populus civitatis illius, unde dicitur ad
Hebraeos, Sed accessistis ad montem Sion, et ad civitatem Dei
Jerusalem, et ad millia Angelorum exsultantium (Heb. XII,
22)? Huic populo apponuntur qui hanc vitam placentes Deo finiunt
. Tunc enim dicuntur apponi, quando nulla jam remanet sollicitudo
tentationum, et periculum peccatorum. Quod intuens ait Scriptura:
Ante mortem ne laudes hominem quemquam (Eccli. XI, 30).
|
|
