|
Dabo tibi et semini tuo post te
terram in qua habitas, omnem terram cultam in possessionem aeternam.
Quaestio est quomodo dixerit aeternam, cum Israelitis temporaliter
data sit: utrum secundum hoc saeculum dicta sit aeterna, ut ab eo quod
est AION graece, quod saeculum significat, dictum sit
AIONION, tanquam si latine dici posset saeculare: an ex hoc
aliquid secundum spiritualem promissionem hic intelligere cogamur, ut
aeternum dictum sit, ideo quia hinc aeternum aliquid significatur: an
potius locutionis est Scripturarum, ut aeternum appellent, cujus rei
finis non constituitur; aut non ita fit ut deinceps non sit faciendum,
quantum pertinet ad curam vel potestatem facientis; sicut ait
Horatius,
|
Serviet aeternum, qui parvo nesciet uti.
|
|
|
Horat., lib. 1, epist. 10
|
Non enim potest in aeternum servire, cujus ipsa vita, qua servit,
aeterna esse non potest. Quod testimonium non adhiberem, nisi
locutionis esset. Verborum quippe illi sunt nobis auctores, non rerum
vel sententiarum. Si autem defenduntur Scripturae secundum locutiones
proprias, quae idiomata vocantur, quanto magis secundum eas quas cum
aliis linguis communes habent?
|
|
