|
Et non pepercisti filio tuo
dilecto propter me. Numquid Abraham propter Angelum non pepercit
filio suo, et non propter Deum? Aut ergo angeli nomine Dominus
Christus significatus est, qui sine dubio Deus est, et manifeste a
propheta dictus est, magni consilii Angelus (Isai. IX, 6,
sec. LXX); aut quod Deus erat in angelo, et ex persona Dei
angelus loquebatur, sicut in Prophetis etiam solet. Nam in
consequentibus hoc magis videtur apparere ubi legitur, Et vocavit
angelus Domini Abraham iterum de coelo, dicens, Per memetipsum
juravi, dicit Dominus. Non facile enim invenitur Dominus Christus
Patrem Dominum dicere tanquam suum Dominum, illo praesertim tempore
antequam sumeret carnem. Nam secundum id quod formam servi accepit,
non incongruenter hoc dici videtur. Nam seeundum hujus rei futurae
prophetiam illud est in Psalmo, Dominus dixit ad me, Filius meus es
tu (Psal. II, 7). Nam neque in ipso Evangelio facile
invenimus a Christo Deum Patrem Dominum appellatum, quod Dominus
ejus esset; quamvis Deum inveniamus in illo loco, ubi ait, Vado ad
Patrem meum et Patrem vestrum, Deum meum et Deum vestrum (Joan.
XX, 17). Quod autem scriptum est, Dixit Dominus Domino meo
(Psal. CIX, 1), ad ipsum qui loquebatur refertur, id est,
Dixit Dominus Domino meo, Pater scilicet Filio: et, Pluit
Dominus a Domino, qui scribebat dixit (Gen. XIX, 24); ut
Dominus ejus a Domino ejus, id est, Dominus noster a Domino nostro
pluisse intelligatur, Filius a Patre.
|
|
