|
Quaerendum quo differant
augurationes illicitae ab illa petitione signi, qua petivit servus
Abrahae ut ei Deus ostenderet ipsam esse futuram uxorem domini sui
Isaac, a qua cum petivisset ut biberet, diceretur illi, Bibe et
tu, et adaquabo camelos tuos quoadusque bibere desinent. Aliud est
enim, mirum aliquid petere quod ipso miraculo signum sit; aliud ea
observare, quae ita fiunt ut mira non sint, sed a conjectoribus
superstitiosa vanitate interpretentur. Sed hoc ipsum etiam quod mirum
aliquid postulatur, quo significetur quod quisque vult nosse, utrum
audendum sit, non parva quaestio est. Eo namque pertinet, quod
dicuntur qui hoc non recte faciunt, tentare Dominum. Nam ipse
Dominus cum a diabolo tentaretur, testimonium de Scripturis
adhibuit, Non tentabis Dominum Deum tuum (Deut. VI, 16;
Matth. IV, 7). Suggerebatur enim tanquam homini ut signo aliquo
exploraret ipse quantus esset, id est, quam multum apud Deum posset;
quod vitiose fit, cum fit. Ab hoc autem discernitur quod Gedeon
fecit pugnae imminente periculo (Jud. VI, 17): consultatio
quippe illa magis quam tentatio Dei fuit. Unde et Achaz apud Isaiam
timet signum petere, ne Deum tentare videatur, cum hoc eum Dominus
admoneat per prophetam (Isai. VI, 11, 12); credo,
existimans quod ab ipso propheta exploraretur utrum praecepti memor
esset, quo tentare Deum prohibemur.
|
|
