|
Quid sibi vult, quod cum de
sabbato observando praeciperet, ait, Testamentum aeternum in me et
filiis Israel; non ait, inter me et filios Israel? An quia
sabbatum requiem significat, et requies nobis non est nisi in illo?
Nam profecto filios Israel universum populum suum dicit, id est,
semen Abraham: et est Israel secundum carnem, et secundum spiritum.
Nam si Israel non esset dicendus, nisi ex genere carnis, non diceret
Apostolus, Videte Israel secundum carnem (I Cor. X, 18):
ubi profecto significat esse Israel secundum spiritum qui in abscondito
Judaeus est et circumcisione cordis (Rom. II, 29.) Sic ergo
melius fortasse distinguitur, Testamentum aeternum in me; ut deinde
alius sensus sit, et filiis Israel signum est aeternum, id est,
aeternae rei signum: quomodo petra erat Christus, quia petra
significabat Christum (I Cor. X, 4). Non ergo ita jungendum
est, Testamentum aeternum in me et filiis Israel, tanquam in Deo et
filiis Israel sit hoc testamentum; sed Testamentum aeternum in me,
quia in illo promissa est requies aeterna; et filiis Israel signum est
aeternum, quia filii Israel acceperunt observandum signum, quo
requies significatur aeterna veris Israelitis, hoc est filiis
promissionis et visuris Deum facie ad faciem sicuti est.
|
|
