|
De facto Moysi, cum occidit Aegyptium
ad defendendos fratres suos, satis disputavimus in illo opere quod de
vita Patriarcharum adversus Faustum scripsimus: utrum indoles in eo
laudabilis fuerit, qua hoc peccatum admiserit, sicut solet uber
terrae, etiam ante utilia semina, quadam herbarum quamvis inutilium
feracitate laudari; an omnino ipsum factum justificandum sit (Contra
Faustum lib. 22, cc. 60, sqq.). Quod ideo non videtur,
quia nullam adhuc legitimam potestatem gerebat, nec acceptam
divinitus, nec humana societate ordinatam. Tamen, sicut Stephanus
dicit in Actibus Apostolorum, putabat intelligere fratres suos, quod
per eum Deus daret illis salutem (Act. VII, 25): ut per hoc
testimonium videatur Moyses jam divinitus admonitus (quod Scriptura
eo loco tacet) hoc audere potuisse.
|
|
