|
Deus ad Moysen: Loquere ergo
secreto in aures populi, et petat unusquisque a proximo, et mulier a
proxima, vasa aurea et argentea et vestem. Non hinc quisque sumendum
exemplum putare debet ad exspoliandum isto modo proximum. Hoc enim
Deus jussit, qui noverat quid quemque pati oporteret: nec Israelitae
furtum fecerunt, sed Deo jubenti ministerium praebuerunt.
Quemadmodum cum minister judicis occidit eum quem judex jussit occidi,
profecto si id sponte faciat, homicida est, etiamsi eum occidat, quem
scit occidi a judice debuisse. Est etiam ista nonnulla quaestio, si
seorsum habitabant Hebraei in terra Gessen, ubi nec plagae fiebant
quibus regnum Pharaonis affligebatur, quomodo petit quisque a proximo
vel a proxima, aurum, argentum, et vestem; praesertim quia ubi
primum hoc mandatur per Moysen, sic positum est, et mulier a vicina
sua et concellaria, vel concellanea (si ita dicendum est), vel
cohabitatrice sua . Unde intelligendum est, etiam in terra Gessen
non solos Hebraeos habitasse, sed eis aliquos Aegyptios in illa terra
cohabitatores fuisse, ad quos potuerunt merito Hebraeorum etiam illa
divina beneficia pervenire, ut hinc eos et diligerent iidem Aegyptii
cohabitatores, et quod petebant facile commodarent: nec tamen Deus
judicavit ita illos alienos fuisse ab injuriis et contritionibus quas
populus Dei pertulit, ut nec isto damno ferirentur, qui plagis illis
propterea quod terrae illi parcebatur, percussi non erant.
|
|
