|
In eo quod Jothor
consilium dat genero suo Moysi, ne occupatus judiciis populi et ipse
et populus consumeretur consumptione intolerabili; prima quaestio est,
cur hoc Deus famulum suum, cum quo ipse tanta et talia loquebatur, ab
alienigena passus est admoneri. In quo Scriptura nos admonet, per
quemlibet hominem detur consilium veritatis, non debere contemni.
Videndum etiam ne forte ibi voluerit Deus ab alienigena admoneri
Moysen, ubi et ipsum posset tentare superbia: sedebat enim judiciaria
sublimitate solus, universo populo stante. Nam hunc sensum indicat,
cum ipse Jothor eos eligi jussit ad judicandas causas populi, qui
odissent superbiam. Deinde quam sit observandum quod alibi Scriptura
dicit, Fili, ne in multis sint actus tui. (Eccli. XI, 10);
satis et hic apparet. Deinde verba Jothor dantis consilium Moysi
consideranda sunt: dicit enim, Nunc itaque audi me, et consilium
dabo tibi, et erit Deus tecum. Ubi mihi videtur significari, nimis
intentum humanis actionibus animum, Deo quodammodo vacuari, quo fit
tanto plenior, quanto in superna atque aeterna liberius extenditur.
|
|
