|
Si quis percusserit
aliquem, et mortuus fuerit, morte moriatur. Qui autem nolens, sed
Deus tradidit in manus ejus, dabo tibi locum in quem fugiat.
Quaeritur hoc quomodo dictum sit, Si autem nolens, sed Deus
tradidit in manus ejus; quasi etsi volens occiderit, posset occidere,
nisi Deus traderet in manus ejus. Intelligitur ergo, tantummodo
Deum fecisse, cum quisque occiditur a nolente: et pro hoc quod
tantummodo Deus id fecit, dictum est, sed Deus tradidit in manus
ejus. Cum vero volens occidit, et ipse occidit, et Deus tradidit in
manus ejus. Hoc ergo interest, quod illic tantum Deus fecit: hic
autem et Deus et homo, propter voluntatem facientis; sed non sicut
Deus homo. Deus enim nonnisi juste, homo autem poena dignus: non
quia illum occidit quem Deus nollet occidi, sed quia per iniquitatem.
Non enim ministerium Deo jubenti praebuit, sed suae malignae
cupiditati servivit. In uno igitur eodemque facto et Deus de occulta
aequitate laudatur, et homo de propria iniquitate punitur. Non enim
quia Deus proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit
illum (Rom. VIII, 32), ideo Judas excusatus est, qui
eumdem ad mortem tradidit Christum. (Matth. XXVI, 48).
|
|
