|
Et pauperis non
misereberis in judicio. Nisi addidisset, in judicio, magna esset
quaestio. Sed intelligendum esset, etiam si scriptum non esset.
Supra enim dixerat, Non apponeris cum multitudine, declinare cum
pluribus, ut declines judicium: ac per hoc, Et pauperis non
misereberis, posset intelligi, in judicio. Sed cum additum est,
nulla quaestio est hoc esse praeceptum, ne forte cum judicamus,
videamus justitiam esse pro divite contra pauperem, et nobis recte
facere videamur si contra justitiam pauperi faveamus causa
misericordiae. Bona est ergo misericordia, sed non debet esse contra
judicium. Judicium sane illud appellat Scriptura, quod justum est.
Ne quis autem propter istam sententiam Deum putaret misericordiam
prohibere, quod sequitur, opportunissime sequitur: Si autem
obviaveris bovi inimici tui, aut subjugali ejus, errantibus, reducens
reddes ei: ut scias non te prohibitum facere misericordiam, fac etiam
erga inimicos tuos, cum potestas est a judicando libera; non enim cum
reducis errantem bovem inimici tui et reddis, inter aliquos judex
resides.
|
|
