|
Non coques agnum in lacte matris
suae. Quomodo intelligatur ad verborum proprietatem nescio utrum
possit reperiri. Si enim alicujus significationis causa prohibitum
acceperimus agnum in lacte coqui, nullus usus est ita coquendi. Si
autem in diebus quibus lactatur, quis hoc habuit unquam Judaeorum in
observatione, ut agnum non coqueret, nisi cum desisteret sugere?
Quid est autem in lacte matris suae; quasi posset, etiamsi boc
intelligeretur, sine hujus praecepti transgressione coqui, si eo nato
mortua matre ejus, ab ove alia lactaretur? cum alicujus profecto rei
significandae causa esse praeceptum nemo ambigat. Sed etiam illa quae
possunt observantia factitari, non sine causa ita praecepta sunt;
significant enim aliquid. Hoc vero quomodo observetur ad proprietatem
verborum aut non est, aut non elucet. Intellectum tamen de Christo
approbo, quod hac prophetia praedictus est non occidendus a Judaeis
infans, quando Herodes quaerens eum ut occideret, non invenit
(Matth. II, 13-16); ut coques quod dictum est, pertineat
ad ignem passionis, hoc est, tribulationem. Unde dicitur: Vasa
figuli probat fornax, et homines justos tentatio tribulationis
(Eccli. XXVII, 6). Quia ergo non est tunc infans passus,
cum quaerente Herode hujusmodi periculum imminere videretur,
praedictum est his verbis, Non coques agnum in lacte matris suae.
Illud quoque forsitan non absurdum est, quod alii dicunt, id esse
praeceptum per Prophetam, ne se boni Israelitae sociarent malis
Judaeis, a quibus Christus passus est tanquam agnus in lacte matris
suae, id est, eo tempore quo conceptus est. Dicuntur enim feminae ex
quo conceperint, lac colligere: illo autem mense conceptum et passum
esse Christum, et Paschae observatio, et dies Ecclesiis notissimus
nativitatis ejus ostendit. Qui enim mense nono natus est octavo
calendas januarias, profecto mense primo conceptus est circa octavum
calendas aprilis, quod tempus etiam passionis ejus fuit in lacte matris
suae, hoc est, in diebus matris suae .
|
|