|
Et ait Moyses ad Aaron,
Accede ad altare, et fac quod pro peccato tuo, et holocaustum tuum:
et exora pro te et domo tua. Mirum est quomodo prius dicat faciendum
quod pro peccato, deinde holocaustum, cum sacrificia pro peccatis
super holocausta superius jubeat imponi (Id. IV, 35), excepto
quod de avibus praecepit (Id. V, 8-10). An forte hic quod
prius fiebat, id est holocaustum, posterius commemoravit? Non enim,
quemadmodum de avibus, dixit, Fac prius illud et postea illud; sed,
fac illud atque illud: quid autem prius faciendum sit, indicat
superius exposita instructio, ubi dicit super holocaustum imponi
sacrificium pro peccatis. Quanquam valde moveat quod etiam ita narrat
Scriptura fecisse Aaron quod audivit; ut prius commemoret eum facere
pro peccato, deinde holocaustum. Quod utrum et ipse prius fecerit,
an prius hoc Scriptura narraverit quod postea factum est, sicut in
multis facere solet, haberetur incertum, nisi quod dixi superius
legeretur, cum ageret de sacrificio pro peccato. Ita enim legitur:
Et superponet illud sacerdos super altare super holocaustoma Domini,
et exorabit pro eo sacerdos pro peccato quod peccavit, et dimittetur
illi (Levit. IV, 35). Quomodo ergo posset hoc super
holocaustoma imponi, nisi holocaustoma prius imponeretur? Praecepit
autem hoc et de sacrificio salutaris, ut super holocaustoma
imponeretur: sed quia hoc non ubique dicit, non per omnia sacrificia
salutaris, nec per omnia sacrificia pro peccato, potest forsitan dici
non hoc regulariter fuisse praeceptum: sed illic tantummodo ut fieret
dictum est, id est in sacrificio salutaris, cum sit de bobus, ibi
enim id praecepit; et in sacrificio pro peccato, cum fit de femina ex
ovibus: caetera vero sive sint salutaris, sive pro peccato, non esse
necesse ut super holocausta imponantur.
Movet etiam quod cum faceret Aaron dona populi, quae supra
commemoravit, non omnia commemorata sunt immolata, quae fuerant
praedicta; sed tantum hircus pro peccato et holocaustum, ubi tamen
illum agnum non expressit: duo vero alia, quae ad sacrificia pro
peccato potius quam ad holocaustum pertinere diximus, tacuit, id est
arietem et vitulum; nisi forte a parte totum intelligi voluit, ut solo
capro commemorato etiam illa subsecuta acciperemus.
Cum de sacrificiis salutaris populi narraret, quemadmodum ea fecerit
Aaron, de vitulo et ariete ait: Et occidit vitulum et arietem
sacrificii salutaris populi, et obtulerunt filii Aaron sanguinem ad
eum, et affudit ad altare in circuitu, et adipem qui a vitulo, et ab
ariete lumbum, et adipem tegentem super ventrem, et duos renes, et
adipem qui super ipsos est, et pinnam quae est in jecinore; et posuit
adipem super pectuscula, et imposuit adipes ad altare: et pectusculum
et brachium dextrum abstulit Aaron, ablationem ante Dominum, quomodo
praecepit Dominus Moysi . Nunc singulariter, nunc pluraliter
loquitur, cum de duobus animalibus loquatur, vitulo et ariete. Quod
ergo dicit duos renes, ab utroque animante intelligendum est, atque
ita quatuor fiunt; ita et caetera. Quod vero ait, Et posuit adipes
super pectuscula, cum ipsa pectuscula non imposuerit altari, sacerdoti
enim debebantur cum brachiis dextris; quid sibi vult? An
intelligendum est, Et posuit adipes qui sunt super pectuscula? ipsos
enim posuit, quos imponeret altari a pectusculis demptos. Nam ita et
superius praeceperat. Denique sequitur, Et imposuit adipes super
altare, et pectusculum et brachium dextrum abstulit Aaron ablationem
ante Dominum: modo singulariter inferens, et pectusculum dicens,
utique utrumque ex utroque animante, quae pectuscula dixerat.
|
|
