|
Advertendum est quoties dicit,
Ego Dominus, qui sanctifico eum, loquens de sacerdote; cum hoc
etiam Moysi dixerit, Et sanctificabis eum (Exod. XXIX,
24). Quomodo ergo et Moyses sanctificat et Dominus? Non enim
Moyses pro Domino: sed Moyses visibilibus Sacramentis per
ministerium suum; Dominus autem invisibili gratia per Spiritum
sanctum, ubi est totus fructus etiam visibilium Sacramentorum. Nam
sine ista sanctificatione invisibilis gratiae, visibilia Sacramenta
quid prosunt? Merito autem quaeritur, utrum etiam ista invisibilis
sanctificatio sine visibilibus Sacramentis, quibus visibiliter homo
sanctificatur, pariter nihil prosit: quod utique absurdum est.
Tolerabilius enim quisque dixerit, sine illis istam non esse, quam si
fuerit non prodesse; cum in ista sit omnis utilitas illorum. Sed
etiam hoc, quod sine illis ista esse non possit, quomodo recte
dicatur, intuendum est. Nihil quippe profuit Simoni mago visibilis
Baptismus, cui sanctificatio invisibilis defuit: sed quibus ista
invisibilis, quoniam affuit profuit, etiam visibilia Sacramenta
perceperant similiter baptizati. Nec tamen Moyses, qui visibiliter
sacerdotes sanctificabat, ubi fuerit ipse ipsis sacrificiis vel oleo
sanctificatus, ostenditur: invisibiliter vero sanctificatum negare
quis audeat, cujus tanta gratia praeeminebat? Hoc et de Joanne
Baptista dici potest: prius enim baptizator, quam baptizatus apparuit
(Matth. III, 11, 14). Unde eum sanctificatum nequaquam
negare possumus: id tamen in eo factum visibiliter non invenimus
antequam ad ministerium baptizandi veniret. Hoc et de latrone illo,
cui secum crucifixo Dominus ait , Hodie mecum eris in paradiso
(Luc. XXIII, 43). Neque enim sine sanctificatione
invisibili tanta felicitate donatus est. Proinde colligitur
invisibilem sanctificationem quibusdam affuisse atque profuisse sine
visibilibus Sacramentis, quae pro temporum diversitate mutata sunt,
ut alia tunc fuerint, et alia modo sint: visibilem vero
sanctificationem, quae fieret per visibilia Sacramenta, sine ista
invisibili posse adesse, non posse prodesse. Nec tamen ideo
Sacramentum visibile contemnendum est: nam contemptor ejus
invisibiliter sanctificari nullo modo potest. Hinc est quod Cornelius
et qui cum eo erant, cum jam invisibiliter infuso sancto Spiritu
sanctificati apparerent, baptizati sunt tamen (Act. X,
44-48): nec superflua judicata est visibilis sanctificatio, quam
invisibilis jam praecesserat.
|
|
