|
Et locutus est Dominus ad
Moysen, dicens, Dic Aaron et filiis ejus, et attendant a sanctis
filiorum Israel, et non profanabunt nomen sanctum meum, quanta ipsi
sanctificant mihi. Ego Dominus. Et dices illis, In progenies
vestras omnis homo quicumque accesserit ab omni semine vestro ad
sancta, quaecumque sanctificaverint filii Israel Domino, et erit
immunditia ejus in illo, exterminabitur anima illa a me. Ego Dominus
Deus vester. Ablata est omnis dubitatio, neminem sacerdotum vel
summorum vel secundorum debuisse accedere ad sancta, si immunditia ejus
in ipso esset. Erat ergo consequens continentia sacerdotis, ne
propter filiorum procreationem aliquibus diebus non imponeretur
continuationis incensum, quod a solis summis sacerdotibus bis in die
solebat imponi, mane et vespera (Exod. XXX, 7, 8):
quandoquidem post coitum conjugalem etiam loto corpore immundus erat
usque ad vesperam (Levit. XV, 16), a quo id necesse erat
imponi. Quod autem ait, quae sanctificant filii Israel,
intelligendum est, offerendo sacerdotibus offerendum per eos Domino.
Et notandum sanctificationis genus, quod fit voto et devotione
offerentis. Sed utrum sicut isto modo sanctificantur ea quae
offeruntur ab hominibus, ita et ipsi homines eodem modo seipsos
sanctificare dicantur, cum in aliqua re seipsos vovent, observandum
est in Scripturis.
|
|
