|
Et per omnem terram possessionis
vestrae mercedem dabitis terrae: alii autem codices habent,
redemptionem dabitis terrae. Sensus ergo hic est: Non venumdabitur
terra in profanationem, id est, illis qui ea utantur in injuriam
Creatoris; aut in confirmationem, id est, ut eam emptor perpetuo
possideat, nec certo secundum Dei praeceptum intervallo annorum
restituat venditori. Mea est enim, inquit, terra: unde secundum
meum praeceptum ea uti debetis. Atque ut ostenderet suam esse, non
ipsorum, quid ipsi in ea essent, consequenter adjunxit, dicens,
Propter quod proselyti et incolae vos estis ante me: hoc est,
Quamvis proselyti, id est advenae sint vobis, qui ex alienigenis
adjunguntur genti vestrae; et incolae, id est non in terra propria
manentes: tamen etiam vos omnes ante me advenae estis et incolae. Hoc
Deus dicit, sive Israelitis, quod aliarum gentium terram, quas
expulit, eis dederit: sive omni homini, quoniam ante Deum qui semper
manet , et sicut scriptum est, coelum et terram implet (Jerem.
XXIII, 24), utique praesentia sua, omnis homo advena est
nascendo, et incola vivendo; quoniam compellitur migrare moriendo.
|
|
