|
Et dixit Moyses, Sexcenta
millia peditum, in quibus sum in ipsis, et tu dixisti, Carnes dabo
eis, et edent mense dierum. Numquid oves et boves occidentur illis,
et sufficient illis? aut omnis piscis congregabitur eis, et sufficiet
eis? Quaeri solet utrum hoc Moyses diffidendo dixerit, an
quaerendo. Sed si putaverimus eum diffidendo dixisse, nascetur
quaestio cur hoc ei non exprobraverit Dominus, sicut exprobravit quod
ad petram unde aqua profluxit, videtur de potestate Domini dubitasse.
Si autem dixerimus hoc eum dixisse quaerendo modum quo fieret, ipsa
Domini responsio, ubi ad eum dixit, Numquid manus Domini non
sufficiet, quasi redarguentis videtur quod iste ista non credidisset.
Sed melius arbitror intelligi Dominum ita respondisse, tanquam modum
futuri facti, quem ille requierebat, dicere noluerit, sed potius
opere ipso suam potentiam demonstrare. Poterat enim et Mariae
dicenti, Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco, a
calumniantibus objici quod minus crediderit, cum illa modum
quaesiverit, non de virtute Dei dubitaverit. Quod autem responsum
est illi, Spiritus sanctus superveniet super te, et virtus Altissimi
obumbrabit te, poterat et sic responderi quomodo hic, Numquid
Spiritui sancto impossibile est, qui superveniet in te? ac sic idem
ipse sensus conservaretur. Porro autem talia quaedam dicens
Zacharias, incredulitatis arguitur, et vocis oppressae poena
plectitur (Luc. I, 34, 35, 18, 19, 20). Quare,
nisi quia Deus non de verbis, sed de cordibus judicat? Alioquin et
ad illam petram unde aqua profluxit, poterant excusari verba Moysi,
nisi in eum clara esset divina sententia quod diffidendo talia dixerit.
Nam ita se ea verba habent: Audite me, increduli; numquid de petra
ista educemus vobis aquam? Deinde sequitur: Et elevata Moyses manu
sua percussit petram virga bis, et exiit aqua multa, et bibit synagoga
et pecora eorum. Utique ad hoc congregavit populum, ad hoc illam
virgam in qua tanta miracula fecerat sumpsit, eaque petram percussit,
atque inde solitae virtutis est consecutus effectus. Verba ergo illa
quibus ait, Numquid ex hac petra educemus vobis aquam? possent sic
accipi, tanquam diceretur, Nempe ex hac petra secundum vestram
incredulitatem aqua educi non potest: ut denique percutiendo
ostendereretur, fieri divinitus potuisse quod illi infidelitate non
crederent, maxime quia dixerat, Audite me, increduli. Ita quidem
intelligi possent haec verba, nisi Deus qui cordis inspector est, quo
animo dicta fuerint indicaret. Sequitur enim Scriptura et dicit: Et
dixit Dominus ad Moysen et Aaron, Quoniam non credidistis
sanctificare me in conspectu filiorum Israel, propter hoc non
inducetis vos synagogam hanc in terram quam dedi eis (Num. XX,
10-12). Ac per hoc intelligitur illa verba ita dixisse Moysen,
tanquam ad incertum percusserit, ut si non sequeretur effectus, hoc
praedixisse putaretur, cum ait, Numquid ex hac petra educemus vobis
aquam? quod in animo ejus lateret omnino, nisi Dei sententia
proderetur. E contrario itaque isto loco debemus intelligere verba
Moysi de promissis carnibus, quaerentis potius quomodo fieret, quam
diffidentis fuisse; quando sententia Domini non secuta est, quae
vindicaret, sed potius quae doceret.
|
|
