|
Merito quaeritur quid sibi velit
quod per omnes tribus, ubi computantur per singulas quasque filii
Israel in aetate militari, dicitur, secundum propinquitates eorum,
secundum populum eorum, secundum domos familiarum eorum, secundum
numerum nominum eorum, secundum caput eorum; et haec quinque similiter
omnino repetuntur, donec tribus omnes compleantur: quasi aliud sit,
secundum propinquitates eorum, aliud secundum populos, aliud secundum
domos familiarum, aliud secundum numerum nominum, aliud secundum
caput; cum potius videantur aliis verbis eadem significare ista omnia.
Intentionem autem movet, quia tam diligenter per omnes tribus eadem
repetuntur, ut non frustra fieri quivis judicet, etiamsi non
intelligat. Nimirum ergo numerus ipse aliquid insinuat sacramenti, ut
hoc idem quinquies varie repetatur. Nam iste numerus sicut in ipsis
quinque libris Moysi, id est quinarius, in Vetere Testamento maxime
commendatur. Illa vero quae deinceps quatuor connectuntur, id est
masculina, a viginti annis et supra, omnis qui procedit in virtute,
recognitio eorum; quamvis et ipsa per omnes tribus eodem prorsus modo
repetantur, habent necessariam differentiam. Cum enim ageretur de
numero universae multitudinis ad unam tribum pertinentis, discernendus
erat sexus, ideo positum est, Omnia masculina. Et ne parvuli etiam
computarentur, adjunctum est, a viginti annis et supra. Rursus ne
imbellis aetas senectutis annumeraretur. additum est. omnis qui
procedit in virtute. Et omnia concluduntur verbo ejus operis quod
fiebat, ut dicatur, recognitio eorum. Recognitio enim haec fiebat,
ut hominum millia computarentur. Quinque igitur illa,
propinquitates, populi, domus familiarum, numerus nominum, et
caput; et ista deinde quatuor, sexus, aetas, virtus, recognitio,
fortasse in ipso numero aliquid insinuant. Si enim horum duorum
numerorum, id est quinarii et quaternarii, alter multiplicetur ex
altero, id est ut quinquies quaterni, aut quater quini ducantur,
viginti fiunt. Quo numero etiam adolescentium aetas illa
significatur. Qui numerus commemoratur et quando intratur in terram
promissionis: et dicitur illa aetas viginti annorum, quae non
declinaverit in dextram aut sinistram. Ubi mihi videntur significari
sancti fideles ex utroque Testamento fidem veram tenentes. Nam Vetus
Testamentum quinque libris Moysi maxime excellit, et Novum quatuor
Evangeliis.
|
|
