|
Et locutus est Dominus
ad Moysen et Aaron, dicens: Abscedite vos de medio synagogae
istius. Notandum est tunc jubere Dominum separationem fieri
corporalem, cum jam vindicta imminet malis: sic Noe cum domo sua
separatur a caeteris diluvio perituris (Gen. VII, 15); sic
Lot cum suis separatur a Sodomis igne coelitus consumendis (Id.
XIX, 12); sic ipse populus ab Aegyptiis marinis fluctibus
obruendis (Exod. XIX, 20); sic isti nunc a synagoga Chore,
Abiron et Dathan, qui se primitus per seditionem abrumpere
voluerunt: cum quibus tamen sancti antea viventes et conversantes, et
cum caeteris quos reprobat Deus, secundum verba quae in eos increpans
dicit, contaminari tamen ab eis minime potuerunt: nec separare se
jussi sunt, quando vindictam Dominus sive differebat, sive talem
adhibebat, qua innocentes periclitari laedive non possent, sicut
serpentum morsibus, sicut strage mortium, qua Deus, quem volebat,
sicut volebat, alio percutiebat intacto; non sicut aqua diluvii, aut
ignea pluvia, aut aqua maris, aut hiatu terrae, quae permixtos
poterat pariter absumere: non quia et ibi Deus suos conservare non
posset; sed quid opus erat tentatione miraculi ubi separatio fieri
poterat, ut vel aqua, vel ignis, vel hiatus terrae, quos
invenisset, auferret? Sic et in fine a zizaniis separabuntur
frumenta, ut malos cremantibus flammis, justi fulgeant sicut sol in
regno Patris sui (Matth. XIII, 30, 40-43).
|
|
