|
Si autem intraveris in
terram quam Dominus Deus tuus dat tibi in sorte, et haereditaveris
eam, et habitaveris in ea, et dices, Constituam super me principes,
sicut et caeterae gentes quae circa me sunt; constituendo constitues
super te principem, quem elegerit Dominus Deus tuus ipsum: ex
fratribus tuis constitues super te principem; non poteris constituere
super te hominem alienum, quia non est frater tuus. Quaeri potest cur
displicuerit populus Deo, quando regem desideravit (I Reg.
VIII, 7), cum hic inveniatur esse permissus. Sed magis hinc
intelligendum est, merito non fuisse secundum voluntatem Dei, quia
fieri hoc non praecepit, sed desiderantibus permisit. Verumtamen
praecepit, ne fieret alienus, sed frater, id est, ex eodem populo
indigena non alienigena. Quod autem ait, non poteris, intelligendum
est, non debebis.
|
|
