|
Si autem quis
acceperit uxorem, et habitaverit cum ea, et oderit eam, et imponat ei
occasionis verba, et detulerit ei nomen malignum, et dixerit,
Mulierem hanc accepi, et accedens ad eam non inveni ejus virginalia:
et accipiens pater puellae, et mater, producent virginalia puellae ad
seniores ad portam, et dicet pater puellae senioribus, Filiam meam
hanc dedi homini huic uxorem, et odio habens eam, ipse nunc imponit ei
occasionis verba dicens, Non inveni filiae tuae virginalia: et ecce
virginalia filiae meae. Et replicabunt pallium coram senibus civitatis
illius. Et accipient senes civitatis hominem illum, et castigabunt
eum, et damnificabunt eum centum siclis, et dabunt patri
adolescentulae; quia protulit nomen malum super virginem Israelitem:
et ipsius erit uxor; non poterit dimittere eam perpetuo tempore. Si
autem verum factum sit hoc verbum, et non inveniantur virginalia
puellae, et producent adolescentulam ad januam domus patris ipsius, et
lapidabunt eam viri civitatis ejus in lapidibus, et morietur; quoniam
fecit impudentiam in filiis Israel, prostituere domum patris sui: et
auferes malignum ex vobis ipsis. Satis hinc apparet quemadmodum
subditas feminas viris, et pene famulas Lex esse voluerit uxores:
quod dicens adversus uxorem vir testimonium unde lapidaretur illa, si
hoc verum esse demonstraretur; ipse tamen non vicissim lapidatur, si
hoc falsum esse constiterit; sed tantummodo castigatur, et
damnificatur, eique perpetuo jubetur adhaerere qua carere voluerat.
In aliis autem causis, eum qui testimonio falso cuiquam nocuerit,
quem, si probaretur, jussit occidi, eadem poena plecti jubet, qua
fuerat, si verum esset, iste plectendus.
|
|
