|
Si autem fuerit altercatio inter
homines, et accesserint ad judicium, et judicaverint, et
justificaverint justum. Judices intelligendi sunt judicare, non illi
qui dicti sunt altercationem habere. Deinde sequitur: Et
reprehenderint impium. Et erit, si dignus fuerit plagis, qui impie
agit, constitues eum in conspectu judicum, et flagellabunt eum ante
se, secundum impietatem ejus: numero quadraginta flagellabunt eum;
non apponent. Si autem apposuerint flagellare eum super has plagas
plures, deturpabitur frater tuus coram te. Valde advertendum est quod
cum ea peccata plagis emendanda praeceperit, quae digna non sunt mortis
supplicio vindicari, et hoc tam paucis plagis; eum tamen qui
caeditur, appellavit impium vel impie agentem: ut noverimus, non
sicut plurimi loquuntur, locutas esse Scripturas; quas incuriosius
legimus, cum putamus adulterium non esse impietatem, quia in hominem
videtur peccasse qui hoc fecerit, cum illud peccatum morte plecti
jubeat Lex (Deut. XXII, 22); et his peccatis graviores esse
dicimus impietates, cum sint earum quaedam quae flagelli plagis
quadraginta puniuntur. Est itaque levis impietas, quae verbere digna
est; et est gravior quae morte digna est: ita etiam illa peccata quae
non in Deum, sed in hominem videntur admitti, sunt morte digna
quaedam; sunt alia correptione, seu verbere, seu venia faciliore.
Ita enim locutos esse Septuaginta interpretes constat, ut etiam
illius qui plagis dignus est, impietatem vocaverint.
|
|
