|
Quia mandatum hoc, quod ego
mando tibi hodie, non est supra modum, neque longe abs te est: non in
coelo est, dicens, id est, ut dicas, Quis ascendet nobis in
coelum, et accipiet nobis illud, et audientes illud faciemus? Neque
trans mare est, dicens, id est, ut dicas, Quis transfretabit nobis
trans mare, et accipiet nobis illud, et audientes illud faciemus?
Prope est verbum hoc valde in ore tuo, et in corde tuo, et in manibus
tuis facere illud. Hoc esse verbum fidei dicit Apostolus: quod ad
Novum pertinet Testamentum. Sed quaeri potest, cur ea superius
mandata dixerit, quae scripta sunt in libro Legis hujus (Deut.
XXIX, 21): nisi quia his omnibus spiritualia significantur ad
Novum Testamentum pertinentia, si bene intelligantur. Item quaeri
potest cur hoc quod hic positum est, Neque trans mare est, ut dicas,
Quis transfretabit nobis trans mare, et accipiet nobis illud,
Apostolus dixerit, Aut quis descendet in abyssum; atque id exponens
adjunxerit, Hoc est Christum a mortuis reducere: nisi quia mare
appellavit totam in hoc saeculo vitam, quae morte transitur, ut quodam
modo mare finiatur, et trans mare mors ipsa appelletur, velut trans
istam vitam, quae maris vocabulo significatur. Deinde quod hic
additum est, et in manibus tuis; non ait Apostolus, nisi, in ore
tuo et in corde tuo. Et hoc usque in finem exsecutus est, dicens,
Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem
(Rom. X, 7, 8, 10). Merito quod ex hebraeo translatum
est, quantum a nobis inspici potuit, non habet, in manibus tuis.
Nec frustra tamen hoc a Septuaginta interpretibus additum existimo:
nisi quia intelligi voluerunt etiam ipsas manus, quibus significantur
opera, in corde accipi debere, ubi est fides quae per dilectionem
operatur (Galat. V, 6). Nam si forinsecus ea quae Deus jubet,
manibus fiant, et in corde non fiant, nemo est tam insulsus, qui
praecepta arbitretur impleri. Porro si charitas, quae plenitudo est
Legis (Rom. XIII, 10), habitet in corde, etiamsi manibus
corporis quisquam non possit operari, pax illi est utique cum hominibus
bonae voluntatis (Luc. XI, 14).
|
|
