|
Quod Deus jubet loquens ad Jesum, ut
constituat sibi retrorsus insidias, id est insidiantes bellatores ad
insidiandum hostibus, hinc admonemur non injuste fieri ab his qui
justum bellum gerunt: ut nihil homo justus praecipue cogitare debeat in
his rebus, nisi ut justum bellum suscipiat, cui bellare fas est; non
enim omnibus fas est. Cum autem justum bellum susceperit, utrum
aperta pugna, utrum insidiis vincat, nihil ad justitiam interest.
Justa autem bella definiri solent, quae ulciscuntur injurias, si qua
gens vel civitas, quae bello petenda est, vel vindicare neglexerit
quod a suis improbe factum est, vel reddere quod per injurias ablatum
est. Sed etiam hoc genus belli sine dubitatione justum est, quod
Deus imperat, apud quem non est iniquitas, et novit quid cuique fieri
debeat. In quo bello ductor exercitus vel ipse populus, non tam
auctor belli, quam minister judicandus est.
|
|