XXVIII. [Ib. XXIV, 19.]

Quid est, quod dixit Jesus ad populum, Non poteritis servire Domino, quia Deus sanctus est. An quia illius sanctitati perfecta servitute quodam modo contemperari, humanae fragilitati impossibile est? Quo audito, isti non solum ejus eligere servitutem, sed etiam de adjutorio ejus et misericordia praesumere debuerunt: quam ille intellexit, qui dicit in Psalmo, Ne intres in judicium cum servo tuo; quoniam non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens (Psal. CXLII, 2). Isti autem de se potius praesumere delegerunt, quod Deo possent sine ulla offensione servire, ut jam tunc inciperent, quod de illis expressit Apostolus: Ignorantes enim Dei justitiam, et suam volentes constituere justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3). Ita eis jam Lex subintrabat, ut abundaret delictum, et postea superabundaret gratia per Dominum Christum (Id. V, 20, 21), qui finis est Legis, ad justitiam omni credenti (Id. X, 4).