|
11. Praeposito tanquam patri obediatur ; multo magis
presbytero qui omnium vestrum curam gerit. Ut ergo cuncta
ista serventur, et si quid servatum minus fuerit, non
negligenter praetereatur, sed ut emendandum corrigendumque
curetur, ad praepositum praecipue pertinebit, ut ad
presbyterum, cujus est apud vos major auctoritas, referat
quod modum vel vires ejus excedit. Ipse vero qui vobis
praeest, non se existimet potestate dominante, sed
charitate serviente felicem. Honore coram vobis praelatus
sit vobis; timore coram Deo substratus sit pedibus
vestris. Circa omnes seipsum bonorum operum praebeat
exemplum (Tit. II, 7). Corripiat inquietos,
consoletur pusillanimes, suscipiat infirmos, patiens sit
ad omnes (I Thess. V, 14); disciplinam libens
habeat, metuens imponat . Et quamvis utrumque sit
necessarium, tamen plus a vobis amari appetat, quam
timeri; semper cogitans Deo se pro vobis redditurum esse
rationem. Unde vos magis obediendo, non solum vestri,
sed etiam ipsius miseremini; quia inter vos quanto loco
superiore, tanto in periculo majore versatur.
|
|
