|
Quid causae sanctum Augustinum ad retractandas
castigandasque lucubrationes suas impulerit, aperit ejus
praefatio in sequentes libros. Id negotii aggressus est
sub ultimam vitae suae periodum; certe non multo ante
annum Christi 427, cum in quarto de Doctrina
Christiana libro, quem in Retractationibus testatur a
se, dum huic rei incumbit, conscriptum esse, annos
numeret ferme octo vel amplius a sua apud Caesareenses
peregrinatione, unde ipsum labente anno 418 rediisse
liquet. Cum autem scriptiones suas omnes, nempe
Libros, Epistolas, Sermones, seu quos dictaverat,
seu quos dixerat, ad examen revocare animo destinasset, a
Libris suis rem adorsus est: jamque omnes hactenus editos
expenderat, cum epistolam secundam scripsit ad
Quodvultdeum (Epist. 224), anno forte 428, quo
tempore Prosper et Hilarius in Galliis nondum rescierant
editum quidquam hujusce operis, uti ex Hilarii Epistola
intelligitur (Epist. 226), cujus tamen libros duos
antequam eorum litteras recepisset, absolutos fuisse
rescribit Augustinus in lib. de Praedest. SS., c.
3. Quod itaque dicit Possidius c. 28, Ante
proximum diem obitus sui, a se dictatos et editos
recensuit libros; id rigide ex litterarum apicibus non
interpretandum est: praesertim cum eodem ipse loco
volumina hac de re duo ante Vandalorum in Africam
irruptionem peracta referat.
Epistolis etiam exigendis operam dabat Augustinus,
jamque bene multas sedulus relegerat, tametsi nullam in
eas animadversionem in scripta redegerat; cum ecce
Juliani pelagiani posteriores octo libros prodiisse
audit, eosque adhortante Alypio refellere aggreditur;
atque interim coeptum opus remissius agit, quod demum
morte praeoccupatus absolvere non valuit.
Porro S. Doctor libros suos, ex temporum plerumque
ordine recensitos, duas coegit in classes, ut quos a
conversionis suae die scripserat nondum Episcopus, horum
retractationem codex unus complecteretur; alter
caeterorum. Quorum omnium titulos, tempora, argumenta
et occasiones hic persequitur, ac postremo singulorum
initia diligenter notat. Huic operi Possidius titulum
tribuit, de Recensione Librorum. Omnes tamen libri
editi ac scripti Retractationum libros appellant, uno
forte excepto vetustissimo Ms. codice Corbeiensi, qui,
mutato vocabulo, in fine libri primi sic habet: Explicit
liber primus Recognitionum. Apud ipsum Augustinum tum
in epistola ad Quodvultdeum, libroque de Praedest.
SS., cc. 3 et 4; tum in brevi qui hisce libris
subnectitur epilogo, nomen Retractationis, seu
Retractationum opus istud obtinet. Atque hoc perquam
opportunum, quo intelligas non modo errata reprehendi,
verum etiam defendi recte dicta; et quos imperiti locos
sollicitabant, tractatione iterata firmari.
Retractabam, ait in laudata epistola ad Quodvultdeum,
opuscula mea: et si quid in eis me offenderet, vel alios
offendere posset; partim reprehendendo, partim
defendendo, quod legi deberet et posset, operabar.
Denique opus illud celebrarunt eo nomine veteres,
Prosper, ad Exc. Genuensium; Cassiodorus senator,
de Institutione div. Script., cap. 16; Beda,
praefat. in lib. Retract. in Act., etc.
|
|
