|
In quo loco dicat fortasse aliquis, Sufficit mihi pura conscientia.
Quantum ad innocentiam pertinet, tibi soli sufficit: sed providendum
est, ne facilitate tua alter peccet, et alienum peccatum in te
redundet: juxta illud quod dicit Scriptura, Vae illi per quem
scandalum venit (Matth. XVIII, 7). Quamvis autem pretioso
serico corpus vestias, et niveo vellere membra componas, non sine
macula diem transigis, si camini ardentis ora contigeris. In omni
igitur actu tuo vitam tuam disciplina comitetur. Si vis placere
Christo, elabora ut professionem tuam fides adjuvet, fama commendet.
Praecedat vos patientia humilitatis socia, assistat pudicitia
integritatis magistra: fugiat cupiditas, erubescat ebrietas, luxuria
actus suos lugeat, superbia confusa discedat. Quicumque igitur est
qui festinat Deum agnoscere, sub hoc disciplinae ordine Christum
poterit invenire. Multa quidem erant adhuc, dilectissimi, quae
disciplinae ratio suadebat aperire: quae interim putavimus differenda,
ne otiosis auribus fastidium pareret longa narratio. Sane ne quid in
hoc opere subtraxisse videamur, elaborabimus, ut ea quae religiosis
actibus competunt, sequenti tempore disseramus.
|
|