CAPUT VI. Regnum Dei appetant. Deum et proximum diligant. Calicem Christi accipiant.

Fortassis quaeret aliquis: Cum Deus sequaces suos mundana jubeat postponere, quae sunt quae jubet appetere? Audi ipsum dicentem. Quaerite regnum Dei. Item Thesaurizate vobis thesauros in coelis (Matth. VI, 33, 20). Quaeret iterum aliquis: Si Deus vult homines terrena odire, quae debent diligere? Ista sunt quae praecepit diligere, cum per Moysen respondit, Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et proximum tuum tanquam te ipsum (Deut. VI, 5). Proximus in terra tantum diligi praecipitur, quia coelestis regni haereditatem nobiscum consortitur. In quo charitate divina perfusi, Scriptura testante, quae, ait ut cives nostros sicut nos ipsos diligamus (Levit. XIX, 18), propitiante Deo ibi facturi sumus, per quem et redempti sine fine vivemus: qui etiam cum propter opera nostra mala inimici ejus essemus, prior dilexit nos; et cum essemus servi inutiles, in filios suos nos adoptavit et haeredes, Filium suum unigenitum tradens pro nobis, ut nos eriperet a perpetuae mortis laqueo. Quisnam puer tam benignum patrem digne potest diligere? Quis ejus tantis beneficiis aliquid dignum potest retribuere? Haec tanta beneficia admirans Psalmista ait, Quid retribuam Domino, pro omnibus quae retribuit mihi? Cui ipse inquisitioni deinde subjungit, Calicem salutaris accipiam (Psal. CXV, 12, 13), etc. Quantulacumque sit haec retributio, calicem scilicet Domini accipere; nulla tamen alia ita digne videtur passioni dominicae congruere. Hac utique ratione, ut quemadmodum sanguinem suum dedit pro nostra redemptione, sic et nos nostrum fundamus pro sui nominis confessione. Sed quomodo pro Christo suum dabit sanguinem, qui pro eo non vult abjicere mundi vanitatem, cum nos minus quam nostra diligamus? Quomodo pro Christo vitam tradet, qui contra ejus praecepta haec vana et falsa possidet? Ipse enim dicit, Si diligitis me, mandata mea servate (Joan. XIV, 15). Loquitur et Joannes apostolus, Qui dicit se diligere Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (I Joan. II, 4). Convincitur itaque, se et non Deum diligere, qui mandata ejus non vult custodire.