|
Nihil sic Deo placet quomodo obedientia. Cham maledictus fuit
(Gen. IX, 25), et post multa saecula manet quod dicitur,
Semen Chanaan, et non Juda (Dan. XIII, 56); quia patri
non est obsecutus. Caeterum Sem, qui est obsecutus patri,
benedictionem habuit in omnia saecula. Hoc itaque dico, non est
filiorum judicare de patribus. Nemo vadit ad magistrum, et docet
magistrum suum. Venisti ad me, ut docerem te litteras: si tibi
scripsero, et dixero tibi, Scribe quomodo et ego scribo, utique
imitari debes quem magistrum elegisti. Aliquis doctus est? Et vadit
ad peritiorem magistrum. Hoc totum quare dico? Ut obedientiam
exhibeamus in patres nostros. Qui patribus non obsequitur, Deo non
obsequitur. Dicit enim Dominus, Qui vos contemnit, me contemnit
(Luc. X, 16). Qui ergo contemnit Apostolos, contemnit
Christum: qui contemnit patres contemnit Christum qui in patribus
est. Hoc dico, quia hic in nobis summa et sola est virtus
obedientiae. Si jejunaveris diebus ac noctibus, orationemque
feceris, si in sacco fueris vel in cinere, si aliud nihil feceris,
nisi quodcumque praeceptum est in lege, et tibi fueris quasi sapiens,
et obediens patri non fueris, omnes virtutes disperdidisti. Una
obedientia plus valet, quam omnes virtutes aliae. Jejunium vel
continentia, nisi te diligenter attenderis, superbiam tibi facit:
superbia autem inimica est Deo. Nihil sic odit Deus, quomodo
superbiam. Quicumque non obedit, non facit de sanctitate, sed de
superbia. Ideo enim non obedit, quia meliorem se putat illo cui non
obedit.
|
|
