|
Notum est, dilectissimi, Charitati vestrae, quod milites saeculi
beneficia temporalia a temporalibus dominis accepturi, prius
sacramentis militaribus obligantur, et dominis suis fidem se servaturos
profitentur: quanto magis ergo aeterno Regi militaturi, et aeterna
praemia percepturi, debent sacramentis coelestibus obligari, et fidem
per quam ei placituri sunt, publice profiteri? Dicit enim
Apostolus, Sine fide impossibile est placere Deo (Hebr. XI,
6). Hanc in cordibus nostris agnoscit, qui scrutatur renes et corda
(Psal. VII, 10). Sed propter conservandam Ecclesiae
unitatem, dispensationi hujus temporis cum fide cordis necessaria est
oris confessio: quia corde creditur ad justitiam, ore autem confessio
fit ad salutem (Rom. X, 10), non tantum praedicatorum, sed
etiam auditorum. Non enim aliter frater de fratre bene sentiret, nec
pax Ecclesiae servaretur, nec alium docere, aut ab alio discere
saluti necessaria posset, nisi quod in corde habet, signis vocum
tanquam suis vehiculis ad aliorum corda transmitteret. Est ergo fides
et corde servanda, et ore promenda. Fides namque omnium bonorum est
fundamentum, et humanae salutis initium. Sine hac nemo ad numerum
filiorum Dei poterit pervenire: quia sine ipsa in hoc saeculo nec
justificationis consequitur gratiam, nec in futuro vitam possidebit
aeternam. Et si quis non ambulaverit per fidem, non perveniet ad
speciem. Hoc attendentes sancti Apostoli, certam fidei regulam
tradiderunt, quam secundum numerum Apostolicum duodecim sententiis
comprehensam, Symbolum vocaverunt: per quam credentes catholicam
tenerent unitatem, et per quam haereticam convincerent pravitatem.
Symbolum ergo tali ratione institutum majores nostri dixerunt.
Tradunt enim, quod post ascensionem Domini et Salvatoris nostri ad
Patrem, cum per adventum Spiritus sancti discipuli ejus inflammati
linguis omnium loquerentur, ad singulas quasque nationes, ut Dei
verbum praedicarent, ituri ac discessuri ab invicem, normam prius sibi
futurae praedicationis in commune statuerunt: ne localiter ab invicem
discedentes, diversum vel dissonum praedicarent his qui ad fidem
Christi invitabantur. Omnes igitur in uno positi, et Spiritu sancto
repleti, breve suae praedicationis indicium conferendo in unum, quod
sentiebat unusquisque computabat, atque hanc ita credentibus dandam
esse regulam instituerunt. Symbolum breve est verbis, sed magnum est
sacramentis. Quidquid enim praefiguratum est in Patriarchis,
quidquid denuntiatum est in Scripturis, quidquid praedictum est in
Prophetis, vel de Deo ingenito, vel ex Deo in Deum nato, vel de
Spiritu sancto vel de suscipiendo omni sacramento, vel de morte
Domini resurrectionisque ejus mysterio, totum breviter hoc Symbolum
continet, et continendo habet et confitendo. Discat ergo quisque
fidem Apostolicam professus per ora gestantium in Baptismo, cum ad
annos intelligibiles venerit. Jam ad istius Symboli professionis
sacramentum textumque veniamus, quod in hunc modum incipit:
|
|
