|
Credo in Deum Patrem omnipotentem. In primis, dilectissimi,
qualis sermo sit in Symboli capite, diligenter attendite. Ergo in
primo habet, Credo. Vide quod Dominus noster non nos jubet
discutere divina judicia, sed credere: nec rationem requirere, sed
fidem simpliciter et immobiliter exhibere. Non dicit, Credo Deum;
vel, Credo Deo: quamvis et haec saluti necessaria sint. Aliud enim
est credere illi, aliud credere illum, aliud credere in illum.
Credere illi, est credere vera esse quae loquitur: credere illum,
credere quia ipse est Deus: credere in illum, diligere illum.
Credere vera esse quae loquitur, multi et mali possunt: credunt enim
esse vera, et nolunt ea facere sua; quia ad hoc pedum pigri sunt.
Credere autem ipsum esse Deum, et daemones possunt. Credere vero in
Deum, soli noverunt qui diligunt illum, qui non solum nomine
christiani sunt, sed et factis et vita, quia sine dilectione fides
inanis est. Cum dilectione fides christiani, sine dilectione fides
daemonis. Qui ergo non volunt credere Christum, adhuc nec daemones
imitantur. Jam credit Christum, sed odit Christum, habet
confessionem fidei in timore poenae, non in amore coronae: nam et illi
puniri timebant. Denique beatus Petrus cum Domino confitens
diceret, Tu es Christus Filius Dei vivi (Matth. XVI,
16), eadem pene verba, quae daemones, proferre videtur ex ore:
sed illorum confessio, quia cum odio prolata est Christi, merito
damnata est; illius quia ex interna dilectione processit, aeterna
beatitudine remunerata est. Nos ergo qui per adoptionem gratiae filii
Dei sumus (Rom. VIII, 15), dicendo, Credo in Deum
Patrem omnipotentem; hoc est, sic ei credamus, ut ei per dilectionem
adhaereamus. In Deum Patrem omnipotentem. Advertite quod cum Dei
Patris nomen in confessione conjungit, ostendit quod non ante Deus
esse coepit, et postea Pater; sed sine ullo initio et Deus semper et
Pater est. Patrem autem cum audis, agnosce quod habet Filium
veraciter genitum: quomodo possessor dicitur qui aliquid possidet, et
dominus, qui alicui dominatur. Deus ergo Pater secreti sacramenti
vocabulum est, cujus vere Filius est Verbum. Nec quaeratur quomodo
genuit filium, quod et Angeli nesciunt, Prophetis est incognitum.
Unde illud dictum est, Generationem ejus quis enarrabit (Isai.
LIII, 8)? Nec a nobis discutiendus est Deus, sed credendus.
Sed ut breviter dicamus, sufficit nobis scire quia genuit lux
splendorem. Omnipotentem vero ideo dicit, quia omnipotens est, cui
nihil impossibile est, qui coelum et terram, mare, homines, atque
omnia animalia et reptilia, non aliquo operis actu, sed solo verbi
imperio creavit. Et ideo non nobis veniat in cogitationem, quomodo
hoc aut illud potuit fieri, qui omnipotentem praecipimur confiteri.
|
|
