|
Apostolica lectio, fratres charissimi, hunc sonitum reddidit:
Tempus breve est: reliquum est, ut et qui habent uxores, tanquam non
habentes sint; et qui utuntur mundo, tanquam non utantur: praeterit
enim figura hujus mundi (I Cor. VII, 29, 31), et sicut
fur, dies Domini ita veniet. Itaque, o anima quaecumque audis et
legis, consilium te juvet sanctissimi Danielis dicentis: Consilium
meum accipe, et peccata tua eleemosynis redime (Dan. IV, 24).
Quod consilium si neglexeris, ad coelum sine causa pulsas. O anima
quae intra carnis parietes fragiles habitas, vigila, inquit, et
pulsa, pete et roga: pulsanti tibi et petenti aperietur, dicit
Dominus. Et si transieris per ignem, tecum sum, et flamma non
comburet te: quae orando si quaesieris, invenies; cum pulsaveris
rogando, Christus tibi aperiet januas, ut possessor paradisi
introeas. Si adhuc, frater, de fine mundi putas tibi restare
aliquid, vel tuum tibi considera finem. Scriptum est: Nudus exivi
de utero matris meae, nudus etiam ibo sub terram (Job I, 21).
Ergo, frater, nihil tecum attulisti quando ingressus es mundum;
nihil tecum tolles cum dimiseris mundum. Audite itaque omnes
insipientes in populo, et negligentes aliquando cognoscite. Ite ad
sepulcra mortuorum, et videte exempla viventium. Jacent ossa, perit
homo , et tamen causa ejus reservatur in die judicii. Fuit et ipse
nobis similis aliquando homo in vanitate vivens, in saeculo studens
divitiis, multiplicavit agros, plantavit vineas, implens horrea sua
in apothecis multis, et laetatus est in abundantia sua: et ecce subito
ablata sunt omnia ab oculis ejus. Plaudebat sibi per schemata multa,
sericis vestibus indutus, pompas et luxurias sibi adhibens, epularum
divitias excolens, saltationes et jocos in ebrietatibus exhibebat,
prandia sua cum coena miscebat, et laetitiae suae vix dabat finem: et
ecce ablata sunt omnia ab oculis ejus. Ubi ergo abierunt illa omnia?
Ubi pompa, ubi schemata, ubi exquisita convivia? Ubi modo sunt
illi, qui eum in furibundis agminibus constipabant, qui domi forisque
laudabant? Ubi ornatus domorum et pretiosa luxuria vestimentorum?
Ubi gemmarum ambitio, et argenti pondus immensum? Ubi postremo ipsa
cupiditas, quae cum omnia quotidie quae vult agit, nescit quando totum
habet amittere? Ubi sapientia illa et foris excogitata dissertio?
Ubi applausus laudum, et adulatio amicorum assidua? Ubi servorum
subditi greges et lampadarum radiantia lumina? Ubi antecedentium turba
clientium? Transierunt omnia ista ab oculis ejus, et ultra non erit
memoria ejus. Jacet in sepulcro redactus in pulverem; defluxerunt
carnes ejus quas deliciae nutriebant; abscesserunt nervi a compagibus
suis: sola remanserunt ossa, quae servantur in exempla viventium, ut
cognoscantur reliquiae mortuorum. Putatur enim requiescere corpus
ejus: in inferno habitat anima ejus, et non videbit ulterius lumen.
Circumdant enim eum tenebrae multae: tremor et afflictio apprehendunt
eum: vermes et ignis consument eum, et fletus non desinet ab oculis
ejus. Stridor dentium frequentat eum, eo quod pessimi dolores
perurgent eum, et non desinunt poenae ab anima ejus. Poenitet eum
modo male vixisse in saeculo, et negligentem fuisse, pietatem et
misericordiam non amasse: et modo quaeret eam, et non inveniet;
multas divitias possedisse et reposuisse, et non eas erogasse
egentibus; perdidisse se tempus poenitentiae, et non correxisse dies
suos, ut non incideret in talibus poenis. Exspectat ergo eum
resurrectio magna, ut tradat eum pejori judicio. Ibi enim eum
conturbabunt Angeli, improperantes quod eleemosynam non amaverit: et
ideo misericordia ei denegatur; gehenna ardens eum exspectat, quia in
pauperibus cum viveret non exstinxit; ventrem ejus perpetui vermes
consument, qui esurientem pauperem non refecit. O quantum valet apud
Dominum misericordia, quae in vita hujus saeculi exhibetur; quae dum
hic exhibendo delectatur, ad recolligendum in judicio invenitur: sicut
in Evangelio dicit, Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam
consequentur (Matth. V, 7)! Currite itaque, dum lucem hujus
vitae habetis, ne tenebrae mortis vos comprehendant: facite
misericordias in hoc saeculo, quae deleant peccata, ut succurrant
vobis in die judicii: quia quod manducatis, perditis, et quod
laboratis, relinquitis; quod vero pauperibus erogatis, hoc firmiter
possidebitis. Antecedat vos misericordia vestra in die judicii, et
ipsa interpellat pro vobis in conspectu Domini: ut misericordes
misericordiam consequamini: praestante Domino nostro Jesu Christo,
cui est honor et gloria in saecula saeculorum. Amen.
|
|
