|
4. Cruciatus temporales cum gehenna comparati quam leves. Cogita
quoslibet cruciatus, extende animum in quaslibet in hac vita poenas
humanas; compara ad gehennam, et leve est omne quod cogitas. Hic
temporalis, ibi aeternus est, et qui torquet et qui torquetur.
Numquid adhuc patiuntur, qui illo tempore passi sunt, quo Roma
vastata est? Dives autem ille adhuc apud inferos patitur (Luc.
XVI, 19-26). Arsit, ardet, ardebit; vivet usque ad
judicium: recipiet carnem, non ad beneficium, sed ad supplicium.
Illas poenas timeamus, si Deum timemus. Quidquid hic passus fuerit
homo, si corrigatur, emendatio est: si nec sic corrigatur, duplex
damnatio est. Et hic enim fuit poenas temporales, et ibi experietur
aeternas. Dico Charitati vestrae, fratres: martyres certe sanctos
laudamus, glorificamus, admiramur; dies eorum pia solemnitate
celebramus, merita eorum veneramur, et, si possumus, imitamur. Est
profecto, est magna martyrum gloria; sed nescio utrum minor gloria
fuit sancti Job: nec tamen ei dicebatur, Thus pone idolis,
sacrifica diis alienis, nega Christum; dicebatur tamen, Blasphema
Deum. Nec dicebatur, ut intelligeretur, Si blasphemaveris,
putredo omnis abscessura sanitasque reditura est: sed, Si
blasphemaveris, dicebat inepta et insulsa mulier, morieris, et
moriendo tormentis carebis. Quasi vero morienti blasphemo non aeternus
dolor succederet. Mulier fatua praesentis putredinis horrebat
molestiam, aeternam flammam minime cogitabat. Ferebat ille praesens
malum, ne incideret in futurum. Tenebat cor a mala cogitatione,
linguam a maledicto; servabat animae integritatem in putredine
corporis. Videbat quid in futurum evadebat; ideo quod patiebatur,
ferebat. Sic, sic unusquisque christianus quando aliquam afflictionem
corporis patitur, gehennas cogitet, et videat quam leve est quod
patitur. Non murmuret adversum Deum, non dicat: Deus, quid tibi
feci, quare ista patior? Imo dicat quod dixit ipse Job quamvis
sanctus: Exquisisti omnia peccata mea, et ea tanquam in sacculo
signasti (Job XIV, 16, 17). Non se ausus est dicere sine
peccato, qui patiebatur, non ut puniretur, sed ut probaretur. Hoc
dicat unusquisque cum patitur.
|
|
