|
24. Ecclesiae catholicae filios jubet cavere ab Arianis. Sancta
Ecclesia, in qua omnis hujus sacramenti terminatur auctoritas, mater
et virgo, corpore casta, prole fecunda, sponsa Christi superius
declarata, pie nutrit filios quos Deo Patri dignos assignare
contendit. Filii boni amate tantam matrem, filii boni nolite deserere
quotidie vos requirentem: rependite vicem, amate amantem. Tanta
est, talis est, nobilis est, regia prole fecunda est. Non eam
patiamini aut filiorum malorum, aut pessimorum servorum injuriis atque
insidiis macerari: agite causas matris vestrae, exserite ejus
amplissimam dignitatem. Servus malus non insultet dominae; haereticus
arianus non insultet Ecclesiae. Lupus est, agnoscite: serpens est,
ejus capita conquassate. Blanditur, sed fallit: multa promittit,
sed decipit. Venite, inquit, defendam: si necessitas est, pascam;
si nuditas, vestiam: dabo pecuniam, statuam quid per singulos dies
quisque accipiat. O lupe male! o serpens inique! o serve
nequissime! dominam calcas, veram matrem impugnas, Christum
exsufflas, catholicum rebaptizas; et quod est pessimum artis tuae,
alios potentia premis ut perdas, alios pecunia comparas quos occidas.
Ergone, haeretice, ad hoc vestis nudum, ut exspolies intus Christo
vestitum? Ad hoc pascis esurientem, ut animae auferas cibum
coelestem? Ad hoc das pecuniam, ut sic tibi isti vendant Christum
rebaptizandum, quemadmodum Judas Judaeis Christum crucifigendum?
Pecunia tua tecum sit in perditionem (Act. VIII, 20).
Pejora, haeretice, facis quam quae fecit Judaeus. Ecce enim
Judaeus etsi praemio comparavit Christum occidendum, semel latus in
cruce pendentis pupugit, sed totum ejus corpus integrum reservavit: tu
vero ad hoc eum quotidie comparas pecunia, ut sedentis in coelo diversa
laceres membra. Vos autem, dilectissimi, qui ab initio uberibus
sanctae matris Ecclesiae nutriti, usque ad solidum cibum estis ab ea
perducti, manete in ea. Si quis ejus vel disciplinam vel quamlibet
admonitionem aspere tulit, et iratus abscessit, agnoscat matrem,
redeat ad eam libenter: et haec suscipit quae requirit; gaudebitque
filium perditum fuisse conversum. Sed licet multum gaudeat filium
perditum fuisse conversum, stabilitatis dignitatem non quiescit
praedicare secum permanentium filiorum.
|
|
